Nitisak's profileI'm just a man who are l...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 23 ลืม...ไม่รู้เป็นไรช่วงนี้ชอบฟังเพลงนี้ เหมือนกลายเป็นเพลงประจำตัวไปเลย เพลงนี้ครับ "เกิดจากความรัก" ของ Sevendays
มันเกิดจากความรัก มันเกิดอาการท้อแท้ในใจ เพราะฉันกำลังจะกลายเป็นคนเก่า เหน็ดเหนื่อยกับความรัก เหน็ดเหนื่อยกับการต้องเหลือเพียงเรา ในเมื่อเขาเลือกเดินจากไป
ยังไม่เคยลืมครั้งหนึ่ง ฉันเคยเป็นคนสำคัญ และยังคงจำทุกอย่างทุกคืนวัน ที่เรานั้นยังรักกันอยู่ แต่ว่าเธอลืมฉันและเธอคงลืมทุกอย่าง ก็คงไม่มีทางเดินต่อไหว อยากจะลืมเธอนั้นออกจากตรงกลางหัวใจ แต่คงไม่ง่าย...
เพราะรักที่เคยมีที่ผ่านมา แม้เธอเดินจาก แต่เหมือนเธอไม่อาจจางหายไป เจ็บปวดสักเพียงไหนเธอคงไม่เข้าใจ สุดท้ายแล้วมันไม่เหลือใคร...
มันเกิดจากความรัก มันเกิดอาการท้อแท้ในใจ เพราะฉันกำลังจะกลายเป็นคนเก่า เหน็ดเหนือยกับความรัก เหน็ดเหนื่อยกับการต้องเหลือเพียงเรา ในเมื่อเขาเลือกเดินจากไป
เพราะรักที่เคยมีที่ผ่านมา แม้เธอเดินจากแต่เหมือนเธอไม่อาจจางหายไป เจ็บปวดสักเพียงไหนเธอคงไม่เข้าใจ ข้างในนั้นจำได้เพียงว่า...
มันเกิดจากความรัก มันเกิดอาการท้อแท้ในใจ เพราะฉันกำลังจะกลายเป็นคนเก่า เหน็ดเหนือยกับความรัก เหน็ดเหนื่อยกับการต้องเหลือเพียงเรา ในเมื่อเขาเลือกเดินจากไป
ยังไม่เคยลืม ยังไม่เคยจางหาย ใจมันยังจำ และยังไม่จางหาย...
ยังไม่เคยลืม ยังไม่เคยจางหาย ใจมันยังจำ และยังไม่จางหาย... ไม่รู้ทำไมเหมือนกัน ทุกครั้งที่อยู่คนเดียว ทุกครั้งที่กินเบียร์ ทุกครั้งที่รู้สึกเหงา (ทั้งๆที่พยายามบอกตัวเองว่า ไม่ได้รู้สึกอะไรสักหน่อย) รู้สึกนึกถึงใครคนนั้นขึ้นมาทุกที พร้อมกับความรู้สึกวูบขึ้นในอก น่าแปลกที่มันก็ผ่านมานานแล้ว นานจนสามารถใช้ชีวิตอย่างเป็นปกติสุขได้ แต่กลับ...ไม่ลืมสักที อันที่จริงใช้คำว่า "ไม่ลืม" คงจะผิดไป น่าจะใช้คำว่า "ไม่มีความทรงจำใหม่เข้ามาแทน" ต่างหาก ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม ... ... แม้จะรู้ดีว่า ถึงยังไงก็คงไม่มีทางหวนกลับไป แต่ก็ยังไม่กล้าเริ่มต้นใหม่อยู่ดี คิดแล้วก็รู้สึกว่าไม่น่าเกิดเป็นคนคิดมากเลย รู้นะว่า ถ้าคิดว่าตัวเองดีไม่พอ ก็ไม่ควรมีหน้าไปสนใจใส่ใจใครแล้ว ไม่รู้เหมือนกันว่ากลัวอะไร ไม่กล้าเริ่มต้นนับหนึ่งใหม่ซะที แต่ที่แน่ๆ น่าจะ กลัวใจตัวเอง... โถ ชีวิตหนอ ชีวิต แล้วเมื่อไหร่จะได้เดินหน้ากันล่ะเนี่ย... August 18 ก็แค่แวะมาเล่า...ก่อนอื่นเลย ขอเล่าถึงความปัญญาอ่อนของตัวเองก่อนครับ ใครที่เคยยืมหนังสือที่หอสมุดไม่ว่าจะที่ทับแก้วหรือที่ไหนๆก็ตาม น่าจะคุ้นๆตากับคำว่า "เล่มที่..." และ "ฉบับที่..." มาบ้าง ไอ้กระผมก็คุ้นมากครับ แต่คงจะเมื่อนานมาแล้ว ก็เลยเกิดความสับสนจนบันดาลออกมาเป็นความฉลาดน้อยของตัวเอง
เรื่องมันมีอยู่ว่า ผมอยากอ่านหนังสือเดชขนนกยูงของโกวเล้งครับ จำได้เลาๆว่าพี่เอ๋เคยพูดไว้ว่าสนุกดี ประกอบกับช่วงที่ผ่านมาก็พอจะมีเวลาว่างอยู่บ้าง ก็เลยไปอยากอ่านขึ้นมา แถมบัตรสมาชิกหอสมุดที่จุฬาก็ทำเสร็จแล้ว ก็เลยอยากลองใช้ดู ลองค้นหาหนังสือในเว็บหอสมุดก็รู้ว่าหนังสืออยู่ที่หอสมุดคณะอักษร ก็เลยจะไปยืม แต่ก็สะดุดเล็กๆตรงเลขหมู่ของหนังสือเล่มนั้นเขียนว่า "XXXXXX ฉ.1" และ "XXXXXX ฉ.2" ก็เลยพาลคิดเข้าใจไปว่า อ้อ ท่าทางน่าจะมีสองเล่มจบ แถมที่อักษรก็มีครบทั้ง 2 เล่มด้วย ลิมเล่าไปนิด คืนหลายวันก่อนหน้านั้น ได้ลองไปหาหนังสือที่หอสมุดกลางมาแล้ว กะว่าจะยืมลี้คิมฮวงมาอ่าน ปรากฏว่ามีแต่เล่ม2 ครับ เล่มหนึ่งไม่มี มี่แต่ที่อักษรก็เลยไม่ได้ยืมมา คราวนี้ด้วยความเจ็บใจจากครั้งก่อนและความอยากอ่านอย่างรีบร้อนในครั้งนี้ทำให้รีบบึ่งไปหอสมุดคณะอักษรโดยพลัน วิ่งขึ้นไปชั้นบน ตรวจดูหนังสือ ฮั่นแน่...เจอแล้ว 2 เล่มเลยด้วย ก็เลยหยิบมันมาทั้งสองเล่มโดยที่ไม่ได้ตรวจดูอะไรเลย กลับมาถึงบ้านก็ตั้งหน้าตั้งตาอ่านจนจบ กะว่าจะอ่าน2เล่มให้จบในวันเดียวให้ได้ จนกระทั่งอ่านไปถึงหน้าสุดท้ายของฉบับที่หนึ่งเจอคำว่า
"จบบริบูรณ์"
ออกจะงงๆเล็กน้อย คิดในใจว่า อ้าว แล้วเล่ม 2 ล่ะ เปิดเล่ม2ขึ้นมาดู ปรากฏว่าเหมือนกันเด๊ะๆเลยครับพี่น้อง สุดท้ายไอ้วีถึงได้รู้ว่า คำว่า "ฉ.1" นั้น แปลว่า ฉบับที่1 หรือ สำเนาฉบับที่1 มิใช่หนังสือ2เล่มจบแต่อย่างใด แล้วมึงจะยืมหนังสือมาทำบื้ออะไรตั้งสองเล่ม (ฟะ)
ถ้ามีคนอยากจะอ่านเรื่องนี้ในช่วงเดียวกันมารู้ความลับนี้เข้า ก็คงจะบ่นว่า "ไอ้...า มึงจะยืมไปทำไมตั้งสองเล่มฟะ กะว่าจะอ่านคนเดียวเลยหรือไง ส..า..ด"
ก็ไม่มีไรมากแค่แวะมาอัพเดทข่าวคราวเฉยๆ พรุ่งนี้ก็จะถึงวันลงประชามติรับร่างรัฐธรรมนูญกันแล้ว แต่ผมก็ยังต้องทำงานอยู่ดี เลยอดไปลงประชามติเลย ยังไงก็ฝากเพื่อนๆช่วยไปลงแทนกันด้วยนะครับ
เมื่อสัปดาห์ก่อนที่หยุดไปดูจะเป็นช่วงวันหยุดหรรษาของผมจริงๆเลย เพราะบอลก็ได้ดู แบดก็ได้ตี แถมตีเยอะซะด้วย ไปตีกับเพื่อนพี่หนุ่มมาแถวๆประชาชื่น ขอบอกว่าโหดมากๆครับ กลับไปถึงกับปวดไหล่ ก็เล่นตบกันซะไม่ยั้ง ไอ้เราก็ยังเล่นไม่ค่อยเก่ง โชคดีที่ฟิตมาพอสมควร นอนหลับสักคืนก็เลยดีขึ้น
ขอจบแบบดื้อเลยก็แล้วกันะครับ...จบบริบูรณ์ |
|
|
