Nitisak's profileI'm just a man who are l...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
June 11 โหยหา... ผ่านมา 2-3 สัปดาห์แล้วหลังจากที่ได้ไปปลดปล่อยอารมณ์เศร้าๆ บางอย่างที่เกาะหมาก อันที่จริง ทริปนี้น่าจะการเดินทางที่สุดยอดยิ่งกว่านี้ถ้าไม่โง่โดนแดดเผาซะตัวลอกอย่างที่เป็นอยู่ ได้ไปอยู่ในสถานที่ที่เวลาเหมือนหยุดนิ่ง ได้ทำตามใจอยาก (แม้ว่าจะไม่ได้กินซีฟู้ดบนเกาะอย่างที่วางแผนไว้ก็ตาม) ได้เล่นน้ำในสระราวกับเป็นเจ้าของรีสอร์ท เพราะทั้งรีสอร์ท มีแค่กลุ่มเรากับคู่ฝรั่งอีกคู่ (ช่วงที่ไปเป็นโลว์ซีซั่น) ไม่มีใครมาแย่ง ได้พายคายัค ได้เล่นน้ำทะเล ได้เพื่อนใหม่อย่างเจ้าโยเกิร์ต...สุนัขพันธุ์ลาบราดอร์ (มั้ง??) ที่เดินกลับมารีสอร์ทพร้อมกัน ทั้งที่ไม่ใช่สุนัขของรีสอร์ท?!? ดูเหมือนเหนื่อยจากการเดินและโดนแดดเผา แต่กลับชอบทริปนี้อย่างแปลกประหลาด ไม่รู้ว่าเพราะคนที่ไปด้วย หรือเพราะบรรยากาศที่บอกไปว่า เหมือนโลกเป็นของเรา เหมือนเวลาหยุดนิ่งไว้เพื่อให้เราเก็บเกี่ยวความสุขไว้ให้เต็มที่ ก่อนที่เราจะกลับไปเผชิญโลกแห่งความจริง ที่บางทีก็โหดร้ายอย่างไร้เหตุผล และอนาคตที่ไม่มีใครบอกเราได้ว่าอะไรจะตามมา... จะเป็นสุขหรือทุกข์ที่วิ่งเข้ามาสะกิดไหล่แล้วบอกว่า "เฮ้ พวก ชั้นมาเยี่ยมว่ะ" ความรู้สึกอยากกลับไปมีช่วงเวลาแบบนั้น กลับมาอีกครั้งในหัวใจดวงนี้ อยากไปทะเลอีกแล้วคับ... |
|
|
