อันที่จริงก็ไม่อยากฟุ้งซ่านสักเท่าไหร่ แต่ช่วงนี้ไม่รู้เป็นไร รู้สึกเหวงๆโหวงๆในหัวใจยังไงไม่รู้ ทั้งๆที่สัปดาห์หน้าก็ต้องบวชแล้ว ตลกไหมล่ะ

มาอัพเดทชีวิตตัวเองดีกว่า แม้ในใจจะเหงาสักเท่าไร ผมก็ยังพยายามหาความสุขใส่ตัวได้เสมอ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วก็ไปดู “ปิดเทอมใหญ่ หัวใจว้าวุ่น” มา สนุกใช้ได้ทีเดียว ถ้าคิดจะไปดูก็ขอบอกว่าอย่าไปคิดมากนะครับ คิดเสียว่าดูหนังเบาๆ สบายๆ ดูจบแล้วมีรอยยิ้มติดออกมาด้วย แต่ถ้าอยากได้มากกว่านั้น แนะนำว่าหาหนังเรื่องอื่นดูดีกว่าครับ

ขอสปอยนิดนึงนะครับ (ใครที่ยังไม่ได้ดูแล้วอยากดูก็ข้ามย่อหน้านี้ไปเลยครับ เดี๋ยวจะดูหนังไม่สนุก) ส่วนตัวชอบเรื่องของเหินกับโจ้พอสมควร แบบว่าเผอิญเนื้อหามันตรงกับชีวิตที่เคยเป็นและกำลังเป็นอยู่ในตอนนี้พอดี เรื่องของคนที่เผลอคิดนอกใจกับเรื่องของคนที่กำลังจะบอกความในใจดูเป็นอะไรที่ใครหลายคนมักได้ประสบพบเจออยู่เสมอ แต่ตอนจบมักมีเอกลักษณ์ในแบบของตนเอง บางทีคนเราก็ไม่รู้เหมือนกันว่าคนที่กำลังคบหาอยู่ด้วยจะเป็น “คนสุดท้าย” ของเราหรือเปล่า (อันนี้ขอมองในมุมผู้ชายนะครับ) เพราะคนเรามักตั้งความฝันหรือสเปคไว้ในใจอยู่แล้ว แต่ก็อย่างที่รู้กันครับ สิ่งที่เราได้พบในชีวิตจริงบางทีก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราวาดฝันไว้ (ขอดีใจกับคนที่ได้เจอนะครับ คุณเป็นคนที่โชคดีมาก อิจฉาว่ะ) และโชคชะตาก็มักจะเล่นตลกให้เราได้เจอในสิ่งที่เราหวังไว้ในตอนที่เรามักคว้าอะไรมาอยู่ในมือแล้ว สิ่งที่ตามมาก็คือ แต่ละคนก็อาจจะมีอาการ “เผลอ” กันได้ เรื่องแบบนี้บางคนอาจไม่คิดอะไรมาก อาจคิดว่าตัวเองยังมีสิทธิเลือกได้ ก็ไม่เห็นจะเป็นไรเลยนี่ ซึ่งก็ไม่ผิดครับ ปัญหาคือหลายคนทำแบบไม่เด็ดขาดหรือที่เรียกว่าจับปลาสองมือ ซึ่งก็มักจะตามมาด้วยปัญหาทั้งกับ “ใหม่” และ “เก่า” ตัวเองก็เคยมีประสบการณ์แบบนี้เหมือนกัน เลยสรุปเอาเองว่า หากต้องเจอเรื่องแบบนี้ สิ่งสำคัญที่ต้องรีบทำคือ ทำให้มันชัดเจนซะ เลือกไปเลยว่าจะเป็น “ความสุข” ให้กับ “ใหม่” หรือ “เก่า” จะได้ไม่เจ็บช้ำกันทั้งสองฝ่าย เพราะยังไงก็เจ็บอยู่ดี แต่เจ็บแบบจริงใจน่าจะดีกว่าเจ็บแบบที่หลอกให้อีกฝ่ายหลงคิดไปแล้วมาเฉลยตอนจบว่าโดนหลอกนะ สำหรับเรื่องของคนที่จะบอกความในใจดูเหมือนจะเกิดสำหรับคนที่คิดอะไรกับคนใกล้ตัว คิดจนเกินเลยไปไกล จนบางทีพาลเสียดายความรู้สึกที่มีอยู่ในปัจจุบันว่าอาจไม่เหมือนเดิม ไม่สามารถเรียกกลับมาได้อีกครั้ง เรื่องนี้ดูแล้วโดนมั่กๆครับขอบอก ดูแล้วนึกถึงตัวเอง และก็ชอบตอนจบของเรื่องนะครับ แม้ว่าดูเหมือนจะไม่สมหวังแต่ก็ยังดีที่สามารถเรียกความรู้สึกเดิมๆ ของ “เขา” กลับมาได้บ้าง เรื่องแบบนี้ ถ้าเจอคนใจกว้างก็โชคดีไป เจอคนใจแคบก็ตัวใครตัวมันล่ะครับ 555

และสัปดาห์ที่ผ่านมาเป็นการทำงานที่หามรุ่งหามค่ำมากๆ ทำงานไม่ได้หยุดมาตั้งแต่วันศุกร์ที่แล้วโน่นลากข้ามสัปดาห์มาจนถึงวันนี้ เรียกว่าทำงานมา 10 วันยังไม่ได้หยุดเลยครับ แถมยังมีงานนอกเอามาทำจนต้องนอนดึก แล้วก็ตื่นเช้ามาทำหน้ากระปรี้กระเปร่าอีก เท่านั้นยังไม่พอ ยังกระแดะออกไปเตะบอล เล่นแบดให้เหนื่อยอีก หวังว่ากลับมาจะได้นอนหลับสบายๆ ที่ไหนได้ กลายเป็นเหนื่อยไปหลับไม่สนิทซะอีก แต่ก็ยังดีที่วันพรุ่งนี้จะได้ตื่นสายแล้ว จะได้พักสักที เฮ้อ...

ขอแจ้งข่าวว่า วันอังคารที่ 1 เมษายนจะเป็นวันอุปสมบทของข้าพเจ้านะครับ ใครสะดวกไปก็ขอเชิญร่วมงาน แต่ถ้าใครไม่ว่างก็ไม่ว่ากัน ขอแค่อโหสิกรรมกับสิ่งที่ข้าพเจ้าได้ล่วงเกินไว้ก็พอ โดยเฉพาะปากหมาๆ ที่กัดแขวะใครเขาไปทั่ว ขอขมาไว้ ณ ที่นี้ด้วยนะครับ...

แล้วเจอกันใหม่หลังสงกรานต์ครับ...