Nitisak's profileI'm just a man who are l...PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    February 20

    เขารักกัน...แล้วกรูล่ะ!!!

    ว่าง...มั้ง ก็เลยเข้ามานั่งอ่านสเปซคนโน้นคนนี้เล่น แล้วก็เกิดคิดถึงสเปซของตัวเองขึ้นมาซะอย่างงั้น หลังจากเหลียวซ้ายแลขวาแล้วไม่มีใครอยู่ ก็เลยนั่งพิมพ์ซะหน่อย ถือซะว่าแก้ว่างละกัน 555
     
    ผ่านสัปดาห์แห่งความรักไปอย่างทุลักทุเล เนื่องจากจะทำอะไรๆก็ดูไม่เป็นใจเอาซะเลย เมื่อกล้ามเนื้อต้นขาขวาเกิดอยากจะสไตรค์และไปพักร้อนเสียบ้างหลังจากที่ตรากตรำทำงานให้ไอ้บ้าพลังมานานโดยไม่รู้จักพัก แถมไม่รู้จักประมาณตัวเองอีกต่างหาก งานนี้ก็เลยพักยาวขอรับ แบดที่อยากตีก็ไม่ได้ตี บอลก็ไม่ได้เล่น ขี่จักรยานก็ไม่ได้เพราะหมอสั่งห้ามไว้ แถมนั่งยองๆยังไม่ได้อีกต่างหาก ดีนะว่าที่บ้านเปลี่ยนเป็นชักโครกแล้ว ไม่งั้นคงไม่ต้อง...อีกต่างหาก (โปรดเติมคำในช่องว่าง ข้าพเจ้ารู้ว่ามันไม่เกินความสามารถของพวกท่านทั้งหลายหรอก 555)
     
    นอกจากจะสภาพร่างกายของตัวเองจะแย่อย่างไม่มีกำหนดกลับมาแล้ว สภาพจิตใจก็ไม่แพ้กัน ยิ่งมาเจอคนเดินเกาะแขนกันกระหนุงกระหนิงในวันวาเลนไทน์ยิ่งไปกันใหญ่ เพื่อนข้าพเจ้าคนหนึ่งซึ่งเพิ่งจะอกหักถึงกับปฏิญานว่าจะไม่ออกมาเดินนอกบ้านให้ช้ำใจในวันที่ 14 กุมภาเด็ดขาด เพราะคงต้านทานพิษรักบวกกับสายตาอันร้อนผ่าว(ของตัวเอง)ไม่ไหวแน่ๆ
     
    แต่ถึงกระนั้นข้าพเจ้าก็ยังพาตัวเองไปตะลอนนอกบ้านอย่างไม่สนใจใครๆที่เขาเดินเป็นคู่ ไปเดินเล่นในห้างสรรพสินค้าแถวบ้านให้มันเกิดกิเลสเล่นๆ สุดท้ายก็มานั่งจุ้มปุ๊กอยู่ในร้านอาหาร เหม่อมองออกไปนอกร้านอย่างไร้จุดหมาย พลางคิดไปเรื่อยว่า เมื่อไหร่หนอเราถึงจะมีคู่อย่างคนโน้นคนนี้บ้างให้มันชุ่มชื้นหัวใจสักที คิดไปคิดมาก็นึกไปถึงคำถามที่เคยเอามาทายกันเล่นๆที่ว่า "ให้เอาคำว่า 'เขา กู รัก กัน' มาเรียงให้เป็นประโยค" นึกถึงคำตอบแล้วก็ขำอยู่ในใจว่า ใครนะช่างคิดได้
     
    นั่นสินะ คนเขาเดินด้วยกัน มีความสุขกัน แล้วกรูไปยุ่งอะไรกับเขาด้วยล่ะ (ขออภัยที่ใช้คำสุภาพ)
     
    ชักฟุ้งซ่านละ ไปกีด่า...เอ้ย ไปดีก่า 55 เอิ้ก...กรึ้บๆ
    February 10

    เจ็บตัวเจ็บใจ...

    ช่วงนี้รู้สึกว่าจะใช้ชีวิตได้ชิลๆมากเหลือเกิน ทั้งกินเบียร์ เที่ยว อ่านหนังสือ ตีแบด เตะบอล ดูบอล เหมือนกับว่าชีวิตนี้ไม่ต้องทำงานอย่างนั้นแหละ เมื่อสัปดาห์ที่แล้วเหมือนเป็นสัปดาห์ของการดูบอลจริงๆ เพราะได้ดูบอลเยอะมากๆ วันเสาร์ดู 3 คู่ วันอาทิตย์ดูอีก 2 คู่ จากบอลทั้งหมด 10 โดยที่มีเวลาไม่กี่ชั่วโมง ไม่น่าเชื่อจริงๆ
     
    อันที่จริงน่าจะบอกว่า..แหม ทำไปได้มากกว่า เพราะวันรุ่งขึ้นมักจะมาบ่นกับคนโน้นคนนี้ว่าง่วงจังเลยทู้กที...
     
    แต่ก็ช่างเถอะ เพราะดูแล้วสนุกจริงๆ สัปดาห์ที่แล้วมีสเปอร์สเตะกับแมนยู แมตช์นี้มันมากๆ เพราะแมนยูโดนนำก่อนครับ ก่อนจะบุกเป็นบ้าเป็นหลังแต่ก็ยังเจาะไม่เข้า เพราะสเปอร์สช่วยกันอุดได้ดีทีเดียว ได้ห็นฟอร์มนักเตะที่อยากดูมานาน อย่างราเด็ค แซร์นี่ ใครคนนั้นที่เบียดพอล โรบินสันตกไปเป็นตัวสำรอง ถือว่าช่วยทีมได้มากเลยทีเดียว มีจังหวะเซฟลูกยากๆ หลายลูก โดยเฉพาะลูกยิงของอันแดร์สันหน้ากรอบเขตโทษ หน้าใหม่อย่างอลัน ฮัตตันที่ย้ายมาจากเรนเจอร์ก็ใช้ได้เลยทีเดียว วิ่งขึ้นวิ่งลงไม่รู้จักเหนื่อยแถมจังหวะเข้าสกัดก็เด็ดขาดมากๆ (แอบสะใจเล็กๆตอนที่เตะโรนัลโด้แล้วไม่โดนใบเหลือง อิๆๆ) แต่ที่ประทับใจมากๆต้อง 2 คนนี่เลยครับ เบอร์บาตอฟกับชิมบงด้า คงไม่ต้องบรรยายสรรพคุณกันให้มากมาย แค่จังหวะเก็บบอลดึงนักเตะแมนยูมารุมสัก 2-3 คนจนเกิดช่องจ่ายให้หลุดไปยิงของเบิร์บ กับการสกัดลูกจังหวะสุดท้ายก่อนปิดสกอร์จำนวนนับครั้งไม่ถ้วนของชิมบงด้า ผมว่าแค่นั้นก็สุดยอดแล้วครับ
     
    พูดถึงบอลแล้ว ก็ขอเล่าสักหน่อย เมื่อสองสัปดาห์ก่อนไปเตะบอลมากับพี่ที่ออฟฟิศ แล้ววอร์มอัพไม่ดีจนเจ็บกล้ามเนื้อต้นขา แต่ก็ไม่มากนักเลยไม่ได้คิดอะไร วันจันทร์ก็ออกไปตีแบดอีก ก็เจ็บกลับมาอีก ทีนี้อาการหนักขึ้นก็เลยนวดยา นวดมาเรื่อยจนเริ่มดีขึ้น คิดว่าคงไม่เป็นไรมากแล้ว (ขอสารภาพว่าจริงๆก็ตึงๆบ้างแหละ แต่อยากเล่นมากกว่า) ก็เลยออกมาตีแบดอีก จนไม่หายขาดสักที
     
    แล้วอาการก็มากำเริบเอาเมื่อวานนี้ หลังจากไปเตะบอลมาครับ กล้ามเนื้อตึงแบบเต็มที่ เรียกว่าแค่ยกขาก็เจ็บแล้ว เตะไปได้ชั่วโมงเดียว (วิ่งอยู่ครึ่งชั่วโมง ที่เหลือเป็นโกล์) ก็นั่งรอพี่ๆเพื่อนๆเค้าเลิกกัน แล้วก็แวะหาหมอก่อนกลับบ้าน คำวินิจฉัยก็คือกล้ามเนื้ออักเสบครับ ดีๆไม่ดีอาจฉีกด้วย ดังนั้น ช่วงนี้ต้องพักฟื้น ห้ามออกกำลังกายใดๆทั้งสิ้น 2 สัปดาห์ ถามหมอว่าขี่จักรยานได้มั้ย หมอบอกว่าจะขี่ก็ได้ แต่ห้ามออกแรงเยอะ แต่ทางที่ดีก็อย่าเสี่ยงดีกว่า เดี๋ยวจะหายช้าซะเปล่าๆ
     
    เจ็บตัวคราวนี้ไม่เท่าไหร่ แต่เจ็บใจที่ว่าสัปดาห์หน้าอาจมีคิวเตะบอลบุคลากรแล้ว ช่วงนี้ค่อนข้างมั่นใจในฝีเท้าตัวเองพอสมควรหลังจากเรียกฟอร์มกลับมาได้ดีทีเดียว ก็เลยไม่อยากพัก แต่ทำไงได้ ขืนลงไปเล่นอาจได้ไม่คุ้มเสีย หวังแค่ว่าจะพลาดแค่นัดเดียวก็พอ...
     
    เจ็บใจจริงๆ T-T