Nitisak's profileI'm just a man who are l...PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
October 21 โชคดีของหงส์ในดงทอฟฟี่เมื่อวานนี้รีบกลับบ้านไปดูลิเวอร์พูลทำศึกเมอร์ซี่ไซด์ดาร์บี้กับเอฟเวอร์ตันที่บ้าน ด้วยความที่อยากเห็นด้วยตาตัวเองว่าจะล้างแค้นทอฟฟี่ได้สำเร็จหรือเปล่า เพราะใครคนนี้ยังจำได้ดีถึงเกมอัปยศเมื่อปีที่แล้วที่แพ้ 3-0 ตอนนั้นจำได้ว่าความซวยไปตกอยู่กับพี่อู้ด และเป็นจุดเริ่มต้นของการ "ชง" ว่าอย่าไปดูลิเวอร์พูลกับพี่อู้ด เพราะหงส์จะแพ้
อันที่จริงก็เคยคิดเหมือนกันว่าตัวเองเป็นตัวซวยรึเปล่า เพราะดูลิเวอร์พูลเตะทีไรมักจะแพ้ทุกทีสิน่า แต่วันไหนไม่ดูกลับเล่นดี๊ดี ดีเสียจนอยากดู พอดูก็แพ้อีก อย่างนี้เค้าไม่เรียก "ชง" แล้วจะเรียกว่าอะไรดี ยิ่งพอมาเจอพี่อู้ดก็ยิ่งรู้สึกว่าดวงแรงขึ้นเรื่อยๆ จนสรุปเอาเองว่า ถ้าไม่อยากให้ลิเวอร์พูลแพ้ก็อย่ามาดูบอลพร้อมกันเลยนะพี่อู้ด เดี๋ยวดวงมันจะชงมากกว่าเดิม ไว้ทีมชนะแล้วค่อยโทรมาคุยกันก็ได้ น่าจะดีใจกว่าเนาะ
ก่อนเกมจะเริ่ม สถานการณ์ของ 2 ทีมไม่ค่อยต่างกันเท่าไหร่ ฟอร์มไม่ดีมาทั้งคู่ เพียงแต่ลิเวอร์พูลน่าจะดีกว่าตรงที่ถึงฟอร์มไม่ดีแต่ก็ไม่มีปัญหานักเตะเจ็บมากวนใจ ที่เจ็บอยู่อย่างซาบี อลองโซ่และแอกเกอร์ที่เป็นตัวจริงในช่วงฟอร์มดีๆ ก็น่าจะมีตัวตายตัวแทนได้ไม่ยาก อย่างซิสโซโก้และฮูเปียก็น่าจะไว้ใจได้อยู่
แต่ถึงอย่างนั้น ถ้าไม่มองโลกในแง่ดีจนเกินไป ปัญหาก็น่าจะมีอยู่ดีนั่นแหละ อย่างฮูเปียก็แสดงข้อผิดพลาดให้เห็นในเกมกับสเปอร์สมาแล้ว ประกบเบอร์บาตอฟพลาดจนปล่อยให้แอสซิสต์ได้ทั้ง 2 ลูก แถมคาร์ราเกอร์มาฟอร์มตกอีกก็ไปกันใหญ่เลย
อย่างไรก็ดี ถ้าเทียบกับเอฟเวอร์ตันแล้ว ตัวที่เจ็บอย่างเคฮิลล์และเอเจน่าจะดูหนักหนากว่าเป็นไหนๆ เพราะต้องไม่ลืมว่าทอฟฟี่ไม่ได้มีขนาดทีมใหญ่อย่างหงส์แดง จะทำอะไรก็ดูติดขัด ซึ่งต้องยกนิ้วให้กับเดวิด มอยส์ที่ทำทีมมาได้ถึงขนาดนี้
ส่วนตัวแล้ว ผมชอบเดวิด มอยส์มากนะครับ ถือเป็นกุนซือเกรดดีของพรีเมียร์ชิพเลยทีเดียว ฝีมือคงไม่ต้องพูดอะไรมาก เพราะเคยเกือบทำให้หงส์แดงน้ำตาตกอดไปเตะถ้วยใหญ่ของยุโรปมาแล้ว เมื่อแซงหน้าคว้าอันดับสี่มาครองได้สำเร็จ โชคดีที่เกิดปาฏิหาริย์ที่อิสตันบูลจึงได้เข้าไปเตะในฐานะแชมป์เก่า แม้ว่าจะต้องเริ่มเตะตั้งแต่รอบแรกเลยก็ตาม
ในฐานะของกองเชียร์ลิเวอร์พูลก็ต้องถือว่าโชคดีที่กองหน้าตัวเก่งของเอฟเวอร์ตันอย่างเอเจอดลงสนาม แต่อย่างไรก็ต้องพิสูจน์กันในสนามอยู่ดี เกมในครึ่งแรกไม่รู้ว่าเล่นดีหรือเปล่าเพราะฟังวิทยุที่แสนจะชัดเจนเอา แต่พอมาถึงบ้าน หงส์ก็โดนนำไปแล้ว 1-0 จากการทำเข้าประตูตัวเองของฮูเปีย
หลังจากที่ดูภาพช้าก็คงต้องบอกว่าโชคร้ายล่ะครับ เพราะจังหวะแบบนั้นต้องรีบเล่นรีบเคอลียร์ โอกาสพลาดก็เพิ่มขึ้นไปด้วย เพียงแต่ตำแหน่งกองหลังไม่ใช่ตำแหน่งที่จะพลาดได้แม้แต่ครั้งเดียว พูดแล้วก็ขัดใจนิดๆ เพราะผมเองไม่เคยเข้าใจเลยว่าทำไมกองหน้ามักมีค่าตัวและได้ค่าเหนื่อยมากกว่ากองหลังเสมอ ทั้งๆที่กองหน้าทำพลาดได้ไม่รู้ตั้งกี่ครั้ง เรียกว่าความรับฟิดชอบไม่หนักเท่า เพราะต่อให้พลาดเป็นสิบครั้งแต่ยิงประตูได้ครั้งเดียว สิบครั้งที่พลาดถือเป็นเจ๊ากันไป แต่ถ้าเป็นกองหลังพลาดแค่ครั้งเดียวแล้วเสียประตูถือเป็นความผิดมหันต์ที่ยากจะให้อภัย ระดับความรับผิดชอบแตกต่างกันอย่างนี้ แล้วทำไมถึงเป็นอย่างนั้นไปได้
แต่ถ้าลองมองในอีกมุมหนึ่ง ก็อาจจะคิดได้ว่า เพราะส่วนสำคัญของเกมฟุตบอลอยู่ที่การทำประตู ไม่ใช่การรักษาประตู ผู้ที่ทำประตูจึงได้รับการยกย่องมากกว่า
แต่ยังไงก็ขัดใจอยู่ดีแหละ (โว้ย)
กลับมาเริ่มกันต่อในครึ่งหลัง ลิเวอร์พูลได้ประตูคืนอย่างรวดเร็วในช่วง 15 นาทีแรก จากการได้ลูกจุดโทษ แถมยังได้โบนัสจากการที่ฮิบเบิร์ท แบ็กขวาทอฟฟี่เมนโดนไล่ออกอีกต่างหาก ถึงตรงนี้ ผมว่าแฟนหงส์คงไม่ฝันถึงแค่แต้มเดียวแน่ๆ เล่นกับทีม 10 คน แถมยังมีเวลาเหลืออีกตั้งกว่าครึ่งชั่วโมง ไม่ชนะก็ไม่รู้จะว่ายังไงแล้ว
แต่หงส์แดงก็ยังเป็นหงส์แดงครับที่มีปัญหาในจังหวะปิดสกอร์ ยิ่งราฟาเปลี่ยนแทคติคด้วยการถอดเจอร์ราร์ดออกเพื่อเตรียมความสดไว้ลุยกับทีมตุรกีในแชมเปี้ยนส์ลีก แฟนหงส์คงงงเป็นหงส์ตาตั้งว่ามันคิดอะไรของมันวะ จนกระทั่งเกมดำเนินมาถึงช่วงทดเวลาบาดเจ็บที่ลิเวอร์พูลมาได้จุดโทษอีกครั้งจากการที่ฟิล เนวิลล์บินปัดลูกยิงของลูคัส เลว่าในกรอบเขตโทษ ซึ่งเดิร์ก เค้าท์ก็ซัดเข้ามุมเดียวกับที่ยิงจุดโทษลูกแรกได้อย่างไม่พลาดพาทีมขึ้นนำจนได้
แล้วเกมก็ดำเนินมาถึงจุดที่ต้องถูกพูดถึงกันอีกมากในสัปดาห์นี้ เมื่อเลสคอร์ตโดนคาร์ราเกอร์ดึงล้มในเขตโทษ ซึ่งผู้เล่นเอฟเวอร์ตนนึกว่าจะได้จุดโทษบ้างแต่ว่าผู้ตัดสินไม่เป่านกหวีดให้ และจบเกมไปด้วยสกอร์ 2-1
หากจะว่าไปผมว่า ผู้ตัดสินทำหน้าที่ในเกมนี้ได้ไม่ดีนัก ในหลายๆจังหวะ แต่ถึงอย่างไรก็ตาม นี่ก็เป็นเสน่ห์ของฟุตบอลอย่างหนึ่งที่อาจเกิดความผิดพลาดขึ้นได้ เพราะมนุษย์ไม่ว่าหน้าไหนๆก็ทำผิดพลาดได้ทั้งนั้น แต่สิ่งสำคัญก็คือ มนุษย์ได้เรียนรู้จากความผิดพลาดที่เกิดขึ้นบ้างหรือเปล่า หงส์แดงในฐานะผู้ที่ได้ประโยชน์จากการตัดสินจึงกลายเป็นผู้โชคดีในเกมนี้ไปที่สามารถเอาชนะในเกมที่ต้องเอาชนะให้ได้ได้สำเร็จ
มีคนเคยพูดว่าโชคก็เป็นคุณสมบัติอย่างหนึ่งของทีมที่จะเป็นผู้ชนะ ซึ่งหงส์แดงก็โชคดีที่สามารถเก็บแต้มกลับแอนฟิลด์ได้สำเร็จ
แต่ถ้าจะให้ดีกว่านี้น่าจะปิดเกมได้ตั้งแต่เนิ่นนะ จะได้ไม่ต้องลุ้นเหนื่อแบบนี้... October 20 ใครมาทำงานวันหยุด ยกมือขึ้น...สัปดาห์นี้มีวันสำคัญที่เป็นวันหยุดราชการ นั่นคือวันที่ 23 ต.ค. วันปิยมหาราช วันที่หลายๆคนตั้งหน้าตั้งตารอและวางแผนว่าจะไปเที่ยวไหนกันดี แต่มีอยู่คนหนึ่งที่โชคร้ายต้องมาทำงานในวันนั้น ไม่ต้องบอกก็คงรู้ว่าเป็นใคร...
อันที่จริงก็คงไม่ใช่คนเดียวหรอกที่ต้องมาทำอะไรที่ชาวบ้านชาวช่องเขาไม่ต้องทำกันในวันหยุด ไหนจะมีอาจารย์ที่ต้องมาสอนและนร.ที่ต้องมาเรียนอีก แต่จะทำไงได้ ในเมื่อทุกอย่างน่าจะลงตัวได้ดีที่สุดในวันที่ว่านี้ ดังนั้น ถึงจะเป็นวันหยุดและไม่เต็มใจทำ ก็ต้องมาอยู่ดี
ทำตามหน้าที่ ทำให้ดีที่สุด ...สู้โว้ย...
แล้วน้องชายสุดที่รัก(รึเปล่า!?! เห็นกัดกันเป็นประจำ อย่างกับหมากัดกัน)ก็ได้งานทำแล้ว น่าจะสมหวังอย่างที่เจ้าตัวตั้งใจ ได้ดิบได้ดีทำงานในบริษัทใหญ่โตระดับประเทศอย่างSCG เสียแค่ต้องไปทำงานไกลถึงทุ่งสง นครศรีธรรมราชแดนใต้โน่นแน่ะ แต่ก็นะได้อย่างก็ต้องเสียอย่างแหละน่า แต่เจ้าตัวก็น่าจะพอใจอยู่ อาจจะเหงาบ้าง แต่ก็โทรศัพท์คุยกับที่บ้านได้นี่
อยากบอกมันเหมือนกันว่ายินดีด้วยกับความสำเร็จ ยินดีด้วยจริงๆ ถึงแม้จะอิจฉาบ้างก็เถอะ ตอนนี้กลายเป็นที่ภาคภูมิใจของที่บ้าน ทั้งป๊ากับม้าดีใจแบบออกหน้าออกตากันพอสมควร เมื่อสัปดาห์ที่แล้วก็ล่องใต้ไปส่งถึงที่ แถมกลับมาคุยให้ฟังว่าดีอย่างโน้นอย่างนี้ น่าอิจฉาชะมัด แต่ก็เอาเถอะ ได้ดีก็ดีแล้ว ป๊ากับม้าจะได้สบาย นิสัยอะไรที่ไม่ดีก็ค่อยๆปรับละกัน (ไม่ได้หมายความว่าตัวเองดีเลิศหรอกนะ ก็รู้ว่าไม่ดีเด่อะไรหรอก แต่ก็อยากให้น้องเป็นคนดีเหมือนกันไม่ได้หรือไง เข้าใจเป็นคนดีน่ะมันยาก แต่การเป็นคนดีก็น่าภาคภูมิใจความการเป็นคนเลวใช่ไหมล่ะ)
เคยคุยกับเทปเมื่ออาทิตย์ที่แล้วตอนไปค้างที่บ้าน ออกจะดูออกเลยว่าอิจฉาถึงขั้นน้อยใจพอสมควรที่น้องแซงหน้าไปในบางเรื่อง แต่ก็ยินดีด้วยจริงๆนะ
ขอให้ประสบความสำเร็จละกัน...
...
...
...กำลังนึกอยู่ว่าจะเขียนอะไรต่อดี
อ้อ ตอนนี้ซื้อคินดะอิจิเล่มใหม่มาอ่านแล้วเรียบร้อย จบไปหนึ่งเล่มในเวลาเพียง 2 วัน แหม ถ้าอ่านหนังสือเรียนได้อย่างนี้ก็คงจะดีไม่น้อย อ่านเร้วเร็วเนาะ สุดท้ายก็ได้อ่านคดีฆาตกรรมในโรงแรมซึ่งเป็นคดีเปิดตัวของคินดะอิจิซักที หลังจากที่รอมานาน ทำเอาขนลุกเกรียวเลยทีเดียว คิดไม่ทันเลยว่าฆาตกรจะเป็นคนๆนั้น แต่ก็นะ ยังดีที่คิดเอาไว้แล้วว่า ใครคนนั้นไม่น่าจะเกี่ยวข้องโดยตรง แถมยังเดาถูกด้วยว่าน่าจะตายไปแล้ว แต่ไม่คิดว่าจะตายแบบนั้นเท่านั้นเอง
อ่านแล้ว งงมั้ย...
ไปเดินงานมหกรรมหนังสือคราวนี้หมดไปพันนิดๆ เพราะเล่นซื้อการ์ตูนมา 2 เรื่องยกเซ็ต เป็นเรื่อง rough กับพรอลวนคนอลเวง ของ adachi mitsuru แถมด้วยคินดะอิจิอีก 2 เล่ม แถมด้วยยอดขุนโจรอีก 2 เล่ม อ่านกันให้หายอยากเลยครับ
อ้อ ฝากถึงเพื่อนๆที่จะไปลุยภูกระดึงด้วยว่าอย่าลืมฟิตซ้อมกันด้วยนะครับ เดี๋วจะหาว่าหล่อไม่เตือน แม้จะไม่เหนื่อยแต่มันก็ล้ามากๆนะครับ
แล้วเจอกันใหม่ที่บ้านไอ้เทป... |
|
|
